Historia Lotnictwa Polskiego
 
     
   
     
 
 

Karpiński Stanisław

  • Strona główna \ Osoby \ Karpiński Stanisław
  • Karpiński Stanisław

    Źródło: Jerzy R. KONIECZNY, Tadeusz MALINOWSKI "Mała encyklopedia lotników polskich", tom II, WKiŁ 1988

    Urodził się w 1891 roku w Piotrkowie Trybunalskim.

    Na początku I WŚ został zmobilizowany do armii rosyjskiej. W 1915 roku ukończył szkołę pilotażu w Odessie gdzie dostał dyplom pilota.

    Do 1917 roku latał bojowo na froncie wschodnim, a następnie zgłosił się do organizującego się Polskiego Oddziału Awiacyjnego w Odessie. Po rozwiązaniu oddziału dostał się do Warszawy, gdzie zgłosił się do powstającego lotnictwa polskiego.

    Podczas czynnej służby wojskowej brał udział w następujących lotach długodystansowych:

    • 2 lipca 1931 roku, samolot Lublin R-X, wraz z inż. Suchodolskim, lot dookoła Polski bez międzylądowań, 1650 km, w czasie 12 godzin 15 minut;
    • 23 września - 7 października 1931 roku, samolot Lublin R-Xa, wraz z inż. Suchodolskim, rajd europejski 7-mio etapowy, 6450 km, w czasie 49 godzin 5 minut;
    • 2 - 24 października 1932 roku, samolot Lublin R-Xa bis "Srebrny Ptak", wraz z mech. Wiktorem Rogalskim, rajd azjatycko-afrykański 16-to etapowy, 14 390 km, w czasie 108 godzin 50 minut;
    • 18 października - 10 listopada 1935 roku, samolot Lublin R-XIII Dr "Błękitny Ptak", wraz z mech. Wiktorem Rogalskim, rajd Polska-Australia przerwany w Syjamie z powodu awarii, 11 153 km, w czasie 75 godzin 53 minut.

    Do wybuchu II WŚ pracował na stanowisku zastępcy szefa sztabu lotniczego. We wrześniu 1939 roku był kierownikiem współpracy z lotnictwem Francji i Wielkiej Brytanii. Organizował siatkę przerzutową polskich lotników w Rumuni, oraz miał udział w organizacji polskiego lotnictwa we Francji. Podczas kampanii we Francji był na stanowisku szefa Stabu Dowództwa Polskich Sił Powietrznych.

    Począwszy od 21 stycznia 1941 roku pełnił obowiązki na stanowisku łącznika w sztabie RAF Bomber Command. w okresie od maja 1942 roku do kwietnia 1944 roku był zastępcą Inspektora PSP. W kwietniu 1944 roku został awansowany na stanowisko zastępcy dowódcy PSP, a w kwietniu 1947 roku został mianowany dowódcą PSP (aż do jesieni 1949 roku).

    W latach 1949-1954 pełnił obowiązki Prezesa Stowarzyszenia Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii. W międzyczasie w 1951 roku został członkiem Polskiej Rady Narodowej. W 1958 roku wyjechał do Los Angeles (USA).

    Zmarł 30 stycznia 1982 roku w Los Angeles w wieku 90 lat.

    Źródła:

    • Jerzy R. KONIECZNY, Tadeusz MALINOWSKI "Mała encyklopedia lotników polskich", tom II, WKiŁ 1988