Historia Lotnictwa Polskiego
 
     
   
     
 
 

Lublin R-XIIID

  • Strona główna \ Samoloty i inne \ Lublin R-XIIID
  • Lublin R-XIIID

    Lublin R-XIIID z 43. eskadry /4.Pułku Lotniczego,
    Źródło: Tadeusz KRÓLIKIEWICZ "Polski samolot i barwa", WMON, Warszawa 1990

    Wersja rozwojowa samolotu Lublin R-XIIIC.

    W stosunku do poprzednika silnik był osłonięty pierścieniem Townenda o dłuższej cięciwie, oraz przednią pokrywą z regulowanymi otworami chłodzącymi.

    Piastę drewnianego śmigła osłonięto drewnianym kołpakiem, a umocowany w dolnej części gaźnik był obudowany wydłużoną pod kadłub osłoną.

    Dwa dolne golenie podwozia miały bliżej położone punkty mocowania do kadłuba, oraz zostały osłonięte arkuszem blachy.

    Grzbiet w przedniej części kadłuba miał zmieniony (większy) przekrój poprzeczny.

    Na stanowisku strzelca/obserwatora zamontowano nowy typ obrotnicy. Koła podwozia głównego zostały zmienione na koła produkcji PZL z wyoblonymi tarczami. Od egzemplarza 56.172 dodano hamulce do kół, a silnik został wyposażony w kolektor spalin.

    Prototyp miał numer 56.102

    Samoloty w tej konfiguracji produkowano na podstawie umowy nr 112/32 i klauzuli nr 1 podpisanej 5 lutego 1934 r.

    Część samolotów z tej wersji była przebudowywana na inne wersje.

    Trzy egzemplarze o nr. 56.127, 56.145, 56.148 przebudowano na wersję R-XIII (sztabowy).

    Sześć egzemplarzy przeznaczonych do rewizyty w Moskwie w 1933 r. wyprodukowano w podwyższonym standardzie.

    Jeden egzemplarz przebudowano na samolot treningowy R-XIII "ślepak".

    Ostatnią modyfikacją było dostosowanie na początku 1938 r. jednego egzemplarza do zrzutu spadochronów ciężarowych. Możliwe było zrzucanie zasobników zaopatrzenia do 20 kg z włoskimi spadochronami Salvator, umieszczonych w specjalnych uchwytach w wyrzutnikach bombowych.

    Zasobniki o wadze 10 kg były zebrane w przebudowanej do tego celu kabinie obserwatora, który je wyrzucał. Były wyposażone w spadochrony towarowe WBS. Wersja ta przeszła pomyślne próby w ITL i 6 PL.

    Łącznie wyprodukowano 95 egzemplarzy (numery : 56.102 - 56.196).

    Samolot Lublin R-XIIID był dwumiejscowym górnopłatem o konstrukcji mieszanej.

    Kadłub kratownicowy spawany z rur stalowych, krytych płótnem, oraz blachą duralową w przedniej części kadłuba. Miał zamontowany zbiornik paliwa wyrzucany w locie.

    Skrzydła drewniane dwudźwigarowe, nosek kryty sklejką, dalej płótnem. Mocowane do kadłuba piramidką i dwoma parami zastrzałów o przeroju kroplowym.

    Usterzenie spawane z rur stalowych, kryte płótnem.

    Podwozie stałe trójgoleniowe z płozą ogonową. W wersji o podwyższonym standardzie koła z owiewkami. Osłonięte dolne golenie podwozia.

    Wyposażenie dodatkowe :

    • ciężarkowy podchwytywacz meldunków
    • radiostacja RKL/D
    • ręczny aparat fotograficzny

    Uzbrojenie :

    • 1 lub 2 x 7,92 mm km Vickers F
    • wieżyczka strzelecka z półobrotnikiem R-13-KZA lub SS-32bis

    Załogę samolotu Lublin R-XIIID stanowili pilot i strzelec-obserwator.

    Inne fotografie / ilustracje:

    Lublin R-XIIID

  • Lublin R-XIIID z 36. eskadry towarzyszącej / 3 PL, Źrodło: Andrzej GLASS, Krzysztof CIEŚLAK "Barwa w lotnictwie polskim", tom I, WKiŁ Warszawa 1985, (Kliknij na powyższy rysunek aby obejrzeć jego powiększenie).
  • Lublin R-XIIID

  • Lublin R-XIIID z 36. eskadry towarzyszącej / 3 PL, Źrodło: Tadeusz KRÓLIKIEWICZ, "Polski samolot i barwa", WMON, Warszawa 1990, (Kliknij na powyższy rysunek aby obejrzeć jego powiększenie).
  • Lublin R-XIIID

  • Lublin R-XIIID w odmianie o podwyższonym standardzie, Źrodło: Praca zbiorowa, "Ku Czci Poległych Lotników", Warszawa 1933, (Kliknij na powyższy rysunek aby obejrzeć jego powiększenie).
  • Silnik Skoda Wright J5AB
    (gwiazdowy)
    Moc [KM]
     
    220
     
    Rozpiętość [m]
     
    13,20
     
    Długość [m]
     
    8,5
     
    Wysokość [m]
     
    2,80
     
    Powierzchnia nośna [mkw]
     
    24,5
     
    Masa własna [kg]
     
    912
     
    Masa całkowita [kg]
     
    1332
     
    Prędkość maks. [km/h]
     
    187
     
    Prędkość wznosz. [m/s]
     
    4,2
     
    Pułap [m]
     
    4 300
     
    Zasięg [km]
     
    650
     

    Źródła:

    • Andrzej GLASS, "Polskie konstrukcje lotnicze, tom I", wyd. Stratus 2004
    • Tadeusz KRÓLIKIEWICZ "Polski samolot i barwa", WMON, Warszawa 1990
    • Andrzej MORGAŁA, "Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939", Bellona Lampart, Warszawa 2003
    • Andrzej GLASS, Krzysztof CIEŚLAK "Barwa w lotnictwie polskim", tom I, WKiŁ Warszawa 1985
    • Praca zbiorowa, "Ku Czci Poległych Lotników", Warszawa 1933