Historia Lotnictwa Polskiego
 
     
   
     
 
 

Grochowalski Tadeusz

  • Strona główna \ Osoby \ Grochowalski Tadeusz
  • Tadeusz Grochowalski

    ¬ródło: Praca zbiorowa, "Ku Czci Poległych Lotników", Warszawa 1933

    Żył w latach 1887 - 1919.

    Urodził się na KijowszczyĽnie. Swoj± służbę wojskow± rozpoczynał w jednostce kawalerii.

    Służbę w lotnictwie rozpocz±ł w 1915 r. Ukończył Szkołę Pilotów w Moskwie. Przydzielono go do 7.Korpu¶nego Oddziału Lotniczego.

    Na pocz±tku 1918 r. był iniciatorem polonizacji 19. My¶liwskiego Oddziału Lotniczego. W rezultacie powstał nowy oddział znany w historii polskiego lotnictwa jako 1.Polski Oddział Awiacyjno Bojowy.

    Po rozbrojeniu oddziału przez wojska niemieckie, dostał się do niewoli. Krótko potem już w listopadzie 1918 r. przedostał się do Warszawy, gdzie organizował 1.Eskadrę Lotnicz± (Wywiadowcz±). Był wówczas w stopniu rotmistrza pilota.

    W 14. lutego 1919 r. rozpocz±ł organizowanie 2. Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej. Od 6. marca 1919 r. rozpocz±ł organizowanie 3. Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej.

    W maju 1919 r. dowodził już Grup± Lotnicz±, będ±c jednocze¶nie Komendantem Stacji Lotniczej na lotnisku w Ławicy.

    23. maja tego samego roku został awansowany na stopień majora, a 24. czerwca na stopień podpułkownika.

    Od jesieni 1919 r. przeniesiono go stanowisko I.Wielkopolskiej Grupy Lotniczej i skierowano na Front Litewsko-Białoruski. Od połowy listopada 1919 r. zostaje Szefem Lotnictwa Frontu Wielkopolskiego.

    Zmarł z powodu choroby 31. grudnia 1919 r.

    ¬ródła:

    • Mariusz NIESTRAWSKI, "Lotnictwo Wojska Polskiego w pierwszym roku wojny polsko-bolszewickiej", Lotnictwo AI nr 11/2017
    • Jerzy PAWLAK, "Polskie eskadry w latach 1918-1939", WKiŁ , Warszawa 1989
    • Praca zbiorowa, "Ku Czci Poległych Lotników", Warszawa 1933