LeO-20BN5

Francuski tzw. "mamuci" samolot bombowy, zaprojektowany w połowie lat 20-tych XX w.

Wyprodukowany w liczbie ok.300 egzemplarzy. Był na stanie jednostek bojowych do 1937 r.

W okresie od 1937 do początku lat 40-tych używały go szkoły lotnicze i lotnictwo transportowe. W szkolnictwie wojskowym był używany jako typ przejściowy z dwusterem na samoloty Amiot 143 i Potez 540.

Ponadto stosowano go do praktycznej nauki nawigacji lotniczej, szkolenia strzelców, bombardierów i do wykonywania skoków spadochronowych.

Polscy lotnicy latali na tym typie samolotu w ramach szkolenia w ośrodkach w Caen i Rennes.

Samolot Liore&Ognier LeO-20BN5 był dwusilnikowym dwupłatem o konstrukcji mieszanej ze stałym podwoziem.

Usterzenie pionowe pojedyńcze.

Załogę samolotu Liore&Ognier LeO-20BN5 stanowiło 5 osób.

Silnik	Gnome Rhone 9 Ady (gwiazdowy)
Moc [KM]	420
Rozpiętość [m]	22,2
Długość [m]	13,72
Wysokość [m]	5,05
Masa własna [kg]	2800
Masa całkowita [kg]	5460
Prędkość maks. [km/h]	198
Pułap [m]	5 750
Zasięg [km]	1000

Źródła:

• Andrzej MORGAŁA, "Polskie samoloty wojskowe 1939-45", WMON, Warszawa 1976
• Bartłomiej BELCARZ, "Polskie lotnictwo we Francji", Stratus, 2002