Mańczak Józef

Urodził się 10 marca 1896 roku w Poznaniu. W Darmstadt ukończył szkołę pilotów. Podczas I WŚ walczył w kilku eskadrach myśliwskich (także w eskadrze Manfreda von Richthofena) jako poddany niemiecki. Jesienią 1918 roku wstąpił do POW. Brał czynny udział w przejmowaniu z rąk niemieckich bazy lotniczej w Ławicy.

Dowodził 1 kompanią lotniczą. 7 stycznia 1919 roku przeleciał nad wyzwolonym Poznaniem w grupie sześciu samolotów oznakowanymi polskimi szachownicami. 7 marca 1919 roku został awansowany do stopnia podporucznika. W latach 1921-36 dowodził wieloma jednostkami liniowymi. We wrześniu 1936 roku został przeniesiony do administracji 3 pułku. W tym samym roku przeszedł w stan spoczynku.

Pod koniec sierpnia 1939 roku dostał skierowanie do Bazy Lotniczej nr 3. 10 września został dowódcą Kompanii Lotniskowej nr 2. 17 września 1939 roku został wzięty do niewoli radzieckiej pod Tarnopolem wraz z personelem Bazy Lotniczej nr 3. Podczas niewoli przebywał w obozach w Szepietowie i Kozielsku.

Został zamordowany w kwietniu 1940 roku w Katyniu.

Źródła:

• Tadeusz MALINOWSKI, "Poczet lotników polskich", Entuzjasta lotnictwa 1/1995