LVG C.V

Niemiecki samolot wywiadowczy z IWŚ z 1917 roku skonstruowany przez Karla Sabersky-Mussingbrodta nowego szefa biura konstrukcyjnego LVG. Samolot był modyfikacją poprzednich konstrukcji wyprodukowanych przez wytwórnię LVG (Luft-Verkehrs Gesselschaft m.b.H) w Berlinie.

Miał zwartą sylwetkę, długie ważkowate skrzydła specjalnie dobrane pod kątem aerodynamiki lotu. Dodatkowo osłonięto cylindry silnika co było swoistym nowum w stosunku do dotychczasowej praktyki. Śmigło miało piastę osłoniętą kołpakiem.

Produkowany był przez macierzyste zakłady LVG i licencyjnie przez zakłady DFW (Deutsche Flugzeug-Werke) w Lipsku.

Samoloty dostarczono do jednostek frontowych na jesieni 1917 roku. Tam w stosunkowo krótkim czasie zdobyły sobie miano najlepszego samolotu wywiadowczego w niemieckim lotnictwie wojskowym. Zazwyczaj był stosowany do zadań rozpoznawczych (wzrokowych i fotograficznych), bombardowania i ataków szturmowych. Zazwyczaj działały pod osłoną jednostek myśliwskich, choć wychodziły obronną ręką z bezpośrednich walk z myśliwcami.

Po wojnie były półlegalnie sprzedawane za granicę. W lotnictwie cywilnym służyły przeważnie do przewozu poczty i pasażerów.

W polskim lotnictwie używano 151 sztuk tych samolotów.

Samolot LVG C.V był jednosilnikowym dwupłatem o konstrukcji drewnianej. Kadłub drewniany kryty sklejką i blachą aluminiową (w części silnikowej). Fotele w wersji szturmowej (tzw. Infanterieflugzeug) były osłonięte pancerzem z blachy 5 mm. Płaty drewniane kryte płótnem. Statecznik pionowy drewniany kryty sklejką, usterzenie i statecznik pionowy z rur stalowych krytych płótnem. Samolot uzbrojony w jeden stały km. pilota Spandau 08/15 kal. 7,92 mm, oraz jeden ruchomy km. obserwatora Parabellum wz.14 kal. 7,92 mm lub Lewis wz.15 kal. 7,7 mm. Uzbrojenie bombowe składało się z 4 do 6 bomb po 12,5 kg wyrzucanych ręcznie przez obserwatora ze stelaży po bokach kabiny. Dodatkowe wyposażenie stanowiło radio. Samoloty wyposażone w radio miały zamontowaną na przedniej goleni podwozia prądnicę napędzaną śmigiełkiem. Załogę samolotu LVG C.V stanowili pilot i obserwator.

Inne fotografie / ilustracje:

Silnik	Benz Bz-IV
Moc [KM]	200
Rozpiętość [m]	13,62
Długość [m]	8,07
Wysokość [m]	3,20
Powierzchnia nośna [mkw]	42,70
Masa własna [kg]	985
Masa całkowita [kg]	1533
Prędkość maks. [km/h]	175
Prędkość wznosz. [m/s]	2,87
Pułap [m]	5000
Zasięg [km]	520
Czas lotu [godz, min]	3,30

Źródła:

• Andrzej MORGAŁA, "Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924", Bellona Lampart, Warszawa 1997
• Krzysztof CHOŁONIEWSKI, Wiesław BĄCZKOWSKI, "Barwa w lotnictwie polskim", tom VII, WKiŁ, Warszawa 1987
• Tadeusz KRÓLIKIEWICZ, "Polski samolot i barwa", WMON, Warszawa 1990