Lisunow Li-2F

Radziecki samolot aerofotogrametryczny, będący na bazie licencyjnej wersji samolotu DC-3 - Li-2.

W Polsce było używanych 8 maszyn tej wersji samolotu.

W 1952 roku w bazie remontowej PLL "Lot" przebudowano osiem egzemplarzy na wersję fotogrametryczną z kamerą Wilda RC-5. Miały one po prawej burcie wieżyczkę/kopułkę dla operatora. W dolnej części kadłuba zrobione były wykroje do wstawienia obiektywów. W ładowni była dodatkowa aparatura oraz ciemnia. Załogę stanowiło sześć osób.

Pięć maszyn było prawdopodobnie przebudowywanych z wersji Li-2T, które przekazano do Samodzielnej Eskadry Aerofotogrametrycznej i Rozpoznania Lotniczego.

Trzy pozostałe powstały na bazie zakupionych Li-2P i były przekazane do zespołu aerofogrametrycznego PLL "Lot" (SP-LKH, SP-LKF, SP-LKI).

Samolot Li-2F był całkowicie metalowym dwusilnikowym wolnonośnym dolnopłatem z chowanym podwoziem.

Kadłub duralowy półskorupowy.

Skrzydła metalowe wielodźwigarowe, dzielone (centropłat + dwa płaty).

Usterzenie metalowe. Stery z poszyciem płóciennym.

Podwozie chowane, z amortyzatorami olejowo-powietrznymi. Śmigła o zmiennym skoku AW-7N-161 lub WISz-21/21B.

Wyposażenie dodatkowe standardowe: radiostacja RSB-3bis A, RSB-5, albo R-800; radiowysokościomierz RW-2, radiokompas ARK-5. Dodatkowe wyposażenie stanowiły kamery AFA, bądź Wilda RC-5. Czas lotu został wydłużony do ośmiu godzin.

Załogę samolotu Li-2F stanowiło sześć osób.

Inne fotografie / ilustracje:

Źródła:

• Andrzej MORGAŁA, "Polskie samoloty wojskowe 1939-45", WMON, Warszawa 1976
• Jacek KOŃCZAK, Bolesław SZUMAN, "TBiU nr 40 Samolot transportowy Li-2", Wydawnictwo MON, Warszawa 1976