Warchałowski IV (Autobiplan Wojskowy I)

Samolot Adolfa Warchałowskiego będący modyfikacją konstrukcji Warchałowski III, powstały na zlecenie wojska austryjackiego.

Pierwszy lot wykonano pod koniec 19 marca 1911 roku. W stosunku do swych poprzedników miał małą kabinę dla załogi, oraz zastosowano w nim po raz pierwszy wolant.

Samolot przed przedstawicielami wojska był prezentowany w maju 1911 roku przez Adolfa Warchałowskiego, wykonując lot z obciążeniem 300 kg trwający 2 godziny i 15 minut. Wobec powyższego wyniku testu samolot został uznany za spełniający wymogi armii i przyjęto go na wyposażenie.

Zbudowano tylko jeden egzemplarz tej wersji.

Samolot Warchałowski IV miał konstrukcję drewnianą, krytą płótnem. Kadłub stanowiła drewniana kratownica usztywniona naciągami z drutu, bez poszycia płóciennego. Podwozie zbudowane było z giętych pałąków drewnianych z dwoma dwukołowymi wózkami, amortyzowanymi sznurem gumowym. Skrzydła górne o kształcie "zanonia macrocarpa" i dolne (prostokątne), miały konstrukcję dwudźwigarową krytą gumowanym płótnem. Końcówki górnego skrzydła były sprężyście wychylane, spełniając funkcję lotek. Stery kierunku (podwójny) i wysokości (podwójny), były kryte płótnem. Załogę samolotu stanowili pilot i pasażer.

Silnik	Daimler (rzędowy, chłodzony wodą)
Moc [KM]	65

Reszta parametrów jest podana w oddzielnym pliku z powodu braku wyszczególnienia ich w literaturze źródłowej dla każdego samolotu Warchałowskiego z osobna.

Źródła:

• Andrzej GLASS "Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939", WKiŁ, Warszawa 1977
• Andrzej GLASS, Krzysztof CIEŒLAK "Barwa w lotnictwie polskim", tom I, WKiŁ Warszawa 1985