Modelarstwo Pawła Piwońskiego
 
     
  Dokumentacja | Narzędzia | Techniki | Galerie | Projekty | Nowości | Linki

 
     
 

 
 
 
     
 

Lekkie działo piechoty 7,5 cm leichte Infanterie Geschutz 18 ( 7,5 cm le.IG 18 ), First To Fight, skala 1:72

7,5 cm le.IG 18, skala 1:72

Historia powstania

Działo dywizyjne, używane jako broń bliskiego wsparcia w jednostkach piechoty.

Zostało opracowane w 2.połowie lat 20-tych XX w. na podstawie poniższych założeń:

  1. Ma być lekkie i mobilne. Możliwe do przemieszczania na polu walki z użyciem siły własnej żołnierzy obsługi.
  2. Ma stanowić mały cel dla przeciwnika, oraz mieć niski tor lotu pocisku.
  3. Ma niszczyć ogniem bezpośrednim małe cele w małym i średnim zasięgu z użyciem silnego ładunku miotającego. Adekwatnie powinno niszczyć te same cele ogniem pośrednim z użyciem lekkich ładunków miotających.
  4. Kaliber użytego pocisku nie powinien być mniejszy niż 7,5 cm.
  5. Dodatkowo na niewielkie odległości powinno być możliwe przemieszczanie za pomocą siły własnej żołnierzy obsługi, a na dalsze odległości za pomocą zaprzęgu konnego podpiętego do przodka.
Pierwowzorem było działo piechoty kal.7,7 cm używane podczas walk w I WŚ.

Gotowe działo zostało skonstruowane w zakładach Rheinmetall-Borsing w roku 1927.

Planowano wdrożenie 148 egzemplarzy w latach 1928-32 do 18 jednostek liniowych. Od 5.lipca 1930 r. zatwierdzona została produkcja dodatkowej ilości dział wraz z wyposażeniem i przodkami. Docelowym odbiorcą było szesnaście dywizji Reichswery. Stan ilościowy na początku września 1939 r. wynosił 2933 egzemplarze.

Działa tego typu były produkowane w dwóch fabrykach: Bohmische Waffenfabrik Strakonitz, oraz w HABAMFA w Ammendorf-Halle.

Funkcjonująca w obecnej literaturze nazwa 7,5 cm le.IG 18 została zatwierdzona od kwietnia 1937 r. W tym samym roku wdrożono także do użytku wersję górską działa. Było ono krótsze, oraz miało możliwość rozebrania na 5 do 7 części z możliwością transportu na zwierzętach jucznych lub przez obsługę.

Produkowano także inną demontowalną wersję działa dla wojsk spadochronowych.

Działo 7,5 cm le.IG 18 miało kompaktową konstrukcję opartą na łożu o pudełkowej konstrukcji. Początkowo użytkowano je z dużymi kołami z drewnianymi szprychami. Ta wersja była dostosowana do ciągu konnego z użyciem tzw. przodka.

W późniejszym okresie opracowano odpowiednie koła z pełnymi felgami i pneumatycznym ogumieniem, dostosowując działo do trakcji motorowej (ciągu motorowego).

Lufa działa była zamocowana w wahliwej kołysce. Kąt podniesienia lufy (tzw. kąt elewacji) wynosił od -10 do 70 stopni.

Celownik był zamocowany po lewej stronie zawieszenia kołyski. Można było celować używając linii celowania, albo za pomocą celownika lunetkowego z lustrem mającym 4-krotne powiększenie i kąt widzenia 10 stopni.

Pięcioczęściowa osłona była złożona z blach o grubości od 3 do 4,5 mm.

Spis wszystkich produkowanych wersji działa:

  • 7,5 cm le.IG 18 - z kołami do trakcji konnej
  • 7,5 cm le.IG 18 - z kołami do trakcji motorowej
  • 7,5 cm le.geb.IG 18L./11.8 - demontowalna wersja górska
  • 7,5 cm le.IG 18F - demontowalna wersja spadochronowa
Używana amunicja:
  • 7,5 cm JGr 18 (podstawowy)
  • 7,5 cm JGr 18 nr.7 (dymny)
  • 7,5 cm JGr 38 HL/A (przeciwpancerny od 01.07.1940, przebijalność 75 mm)
  • 7,5 cm JGr 38 HL/B (przeciwpancerny, przebijalność 90 mm)
Ładunek miotający były podzielony na pięć części z możliwością ustalania ich ilości przed załadowaniem.

Działa 7,5 cm le.IG 18 były używano do zwalczania małych obiektów obronnych, oraz lekkich umocnień stałych. Obsługę stanowili odpowiednio przeszkoleni żołnierze piechoty. Nie przydzielano do ich obsługi żołnierzy artylerii.

Obydwa wymienione typy dział (7,5 cm le.IG 18 oraz 15 cm s.IG 33), były na początku wojny na wyposażeniu każdej etatowej samodzielnej kompanii o numerze 13.

Kompania ta podlegała bezpośrednio pod dowództwo pułku. Działa 7,5 cm le.IG 18 były na wyposażeniu trzech plutonów (po dwa działa w każdym). Czwarty pluton miał na wyposażeniu dwa działa 15 cm s.IG 33.

Użyte materiały źródłowe:

  • Frank V. De Sisto, "German Artillery at War 1939-45" vol. 1 i 2, Concord Publications Co., 2007
  • Wolfgang Fleischer, "German Light and Heavy Infantry Artillery 1914-1945", Schiffer Military / Aviation History, Atglen PA, 1997
  • https://en.wikipedia.org/wiki/7.5_cm_leichtes_Infanteriegesch%C3%BCtz_18

Opis budowy modelu

Zestaw nie jest trudny w budowie. Zawiera jednak pewną ilość bardzo małych detali (pokrętła, uchwyty) oraz delikatne elementy skrzynkowego łoża i półosi kół z amortyzatorami. Dodatkowo małe elementy nie są odlane w nadmiarowej liczbie.

Wszystko to powoduje, że trzeba je uważnie i bez pośpiechu odcinać i obrobiać z nadlewek.

Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72 Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72

Lufa działa wraz z zamkiem wymagała zaszpachlowania w miejscach złączeń. Natomiast łoże trzeba było składać począwszy od osadzenia skrzynki amunicyjnej i ożebrowania na jednej połówce. Dopiero potem przykleiłem drugą.

Na samym końcu został doklejony lemiesz, oraz pomniejsze detale (pokrętła, i uchwyty).

Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72 Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72

W nastepnym kroku wyszlifowałem lufę z zamkiem. Po dopasowaniu mocowania lufy działa w kołysce, przykleiłem półosie kół, oraz celownik optyczny.

Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72 Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72

Główna płyta pancerna została doklejona na samym końcu. Widoczne złączenie połówek łoża działa zaspachlowałem po przyklejeniu płyty pancernej. Jak będę kiedyś kleił drugi model to zrobię to przed przyklejeniem tejże płyty.

Po wyszlifowaniu miejsca szpachlowania przygotowałem wszystkie elementy do malowania kolorem Panzer Grau.

Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72 Lekkie działo piechoty 7,5 cm le.IG. 18, skala 1:72

Cdn ...

Podsumowanie

Czeka na zakończenie budowy modelu ...

 
     
 
 
     
  19.10.2017 © Modelarstwo PawłaP